![\"image\"](\"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/wpid-received_10153414296085781.jpeg\" "\\"received_10153414296085781.jpeg\\"")
<\/a><\/p>\nCzesc pierwsza – rozruch
\nByl jakis koniec maja. Standardowo – drugi etap kursu AKG odbywal sie w Sokolikach. W tak zwanym „miedzyczasie” zgadalam sie z kolega instruktorem – Wojtkiem (uwaga! lokowanie produktu! rocodromo.pl \ud83d\ude42 ) na jakies latwe rysowanie. Ja mialam checi, on mial sprzet – zapowiadalo sie niezle \ud83d\ude09 Odhaczylismy kilka klasykow i umowilismy sie na kolejny wyjazd – tym razem wspinaczkowy, a nie szkoleniowy.<\/p>\n
Czesc druga – Wroclawska Liga Tradowa Czesc trzecia – za kazdym dobrym przejsciem stoi dobry partner Czesc czwarta – Tatrzanskie alpiniady<\/a><\/p>\n
\nZ polowa czerwca wystartowaly towarzyskie zawody organizowane przez WKW. Pomysl okazal sie bardzo trafny – tak udanego sezonu na wlasnej w Sokolikach sobie nie przypominam. Tegoroczne lato sprzyjalo pierwszym powtorzeniom drog, wartosciowym przejsciom, duzej ilosci wypitego browaru oraz wzrostu umiejetnosci tolerowania nieziemskiego upalu. Byly takie dni, gdzie jakiekolwiek lezectwo uprawiac dalo sie w dwoch porach: do 10:00 lub po 18:00. W zaleznosci od motywacji chodzilo sie na pierwsza i\/lub druga zmiane a w miedzyczasie odwiedzalo sie salon odnowy biologicznej: bobrzanskie aqua centrum.<\/p>\n<\/a><\/p>\n
\nI tak wspinajac sie z Wojtkiem kazde z nas mialo swoje sukcesy. Moim bylo pierwsze kobiece, a chyba trzecie lub czwarte powtorzenie przerysy: Niesajzowa Rysa. Niby 2+, ale wlasciwie nie wiadomo. Rysa jak rysa. Przejscie odbylo sie o godzinie 21:40 tak pi razy dupa. Poprzedzone dobrym obiadem, luznym podejsciem, bo partner zabral wszystko i piwem po, ktore takze zostalo na gore wniesione przez Wojtka. Jego celem z kolei byla Sekretna Rysa – VI.4. Tu pomoca okazala sie moja dobra pamiec: co, gdzie i jak na drodze trzeba robic.
\nDobry partner we wspinaniu to podstawa.<\/p>\n<\/a><\/p>\n
\nW przerwie miedzy jednym roboczym dniem a drugim udalo sie kilka razy takrze wspiac w Tatrach w tym – dla mnie po raz pierwszy – na Slowacji. Historyjki te nie nadaja sie do opowiadania przez wzglad o dbanie o dobry wizerunek zainteresowanych. Grunt, ze byly to kolejne cudowne tatrzanskie wspinaczki.<\/p>\n