Byli\u015bmy jak narkomani, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie wci\u0105gn\u0119li dobra dzia\u0142k\u0119. Oczy rozszerzone, g\u0119b\u0105 si\u0119 nie zamyka, humory wy\u015bmienite.
\n– Ty, ale widzia\u0142a\u015b na jakim luzie??? Ja pierdole,Borys, nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce wciagne najtrudniejszy ruch z Arymana na pocz\u0105tek sezonu!
\n– No widzia\u0142am, widzia\u0142am. Ja te\u017c nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce porobie wszystkie ruchy na Ma\u0142ym Therionie na dzie\u0144 dobry i to na takim luzie!
\n– A ten Tw\u00f3j patent z wejsciem w podchwyt? No kurde! Patrzy\u0142em jak robisz i my\u015bl\u0119 – co\u015b mo\u017ce na bloku przytrzyma\u0142em, ale patrz\u0119 za chwil\u0119, cofasz si\u0119 \u017ceby jeszcze raz zrobi\u0107 to wyda\u0142em Ci specjalnie troch\u0119 luzu i widz\u0119 – na spokojnie!
\n– Ja te\u017c si\u0119 zdziwi\u0142am! Wiesz, dla mnie to by\u0142 najtrudniejszy ruch do tej pory, a teraz jako\u015b tak… siad\u0142o!
\n– Chyba pierwszy raz sie czego\u015b od Borysa nauczy\u0142em. No nie wpadlbym \u017ceby na skr\u00f3cie si\u0119ga\u0107. Wiesz – jakie\u015b skrobanie, jakie\u015b podhaczki… i nic nie gra.
\n– ja tylko raz spr\u00f3bowalam tam normalnie si\u0119gn\u0105\u0107, widzia\u0142e\u015b, i od razu mi ten skrot przyszed\u0142 do g\u0142owy. Ale jaka lekko\u015b\u0107 w tym doci\u0105gni\u0119ciu!<\/p>\n
Wracali\u015bmy do auta. Marcin opowiada\u0142 r\u00f3\u017cne historyjki, ja si\u0119 zasmiewalam. I w g\u0142\u0119bi duszy przepe\u0142niala mnie euforia. Na wspinanie sz\u0142am jak na \u015bci\u0119cie. Z pylica od kurzu rawianskiego, zm\u0119czona przekrecaniem chwyt\u00f3w na panelu, nieszcz\u0119\u015bliwa z powodu braku telefonu i kontaktu z kim\u015b, na kim mi zale\u017cy.
\nA wracalam jak feniks odrodzony z popio\u0142\u00f3w.<\/p>\n
Byli\u015bmy jak narkomani: nacpani endorfinami, serotonina i dopamina. Snujacy wizj\u0119, wspominaj\u0105c historyjki, ciesz\u0105cy si\u0119 z tego, co tu i teraz. Zaskoczeni tym, ze tak mozna. Dla mnie min\u0105\u0142 rok, dla Marcina p\u00f3\u0142tora. A cieszyli\u015bmy si\u0119 jak dzieci.
\nCo\u015b p\u0119k\u0142o, strach znikn\u0105\u0142, niepewno\u015b\u0107 zmieni\u0142a si\u0119 w swego rodzaju ekstaz\u0119.<\/p>\n
Oboje odkryli\u015bmy co\u015b na nowo. Ale nowe by\u0142o inne. Nowe by\u0142o lepsze. Nowe dostarczalo wi\u0119cej satysfakcji. Nowe dostarczalo wi\u0119cej motywacji.
\nBalam si\u0119, \u017ce te czasy nie wr\u00f3c\u0105. Teraz, b\u0119d\u0105c na haju, nie potrafi\u0119 my\u015ble\u0107 o niczym innym.
\nWr\u00f3ci\u0142o. Lepsze. Weselsze.
\nJakby kto\u015b jednym ruchem w\u0142\u0105czy\u0142 jaki\u015b przycisk: klik! I zaskoczy\u0142o. Nawet nie, raczej wybuch\u0142o. A wybuch dostarczy\u0142 takiej energii, o kt\u00f3rej nawet nie myslelismy.<\/p>\n
Byli\u015bmy jak narkomani: na pe\u0142nym haju.
\nDobrze znowu to poczu\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Byli\u015bmy jak narkomani, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie wci\u0105gn\u0119li dobra dzia\u0142k\u0119. Oczy rozszerzone, g\u0119b\u0105 si\u0119 nie zamyka, humory wy\u015bmienite. – Ty, ale widzia\u0142a\u015b na jakim luzie??? Ja pierdole,Borys, nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce wciagne najtrudniejszy ruch z Arymana na pocz\u0105tek sezonu! – No widzia\u0142am, widzia\u0142am. Ja te\u017c nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce porobie wszystkie ruchy na Ma\u0142ym Therionie na dzie\u0144 dobry […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-515","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/515","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=515"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/515\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=515"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/olga.kosek.com\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}